Jul 27, 02:22 AM
Seyyid Ebul Hasen Nedvî
...O hâle düşünce: “İnsan insanlığından sıyrılır, çünkü insanı insan eden değerler, İlâhî ölçülere, bağlı olan kıymetlerdir.” tezini müdafaa ediyor idi.
“Sohbet ettin, konuşmalar yaptın, vaazlarda bulundun; fakat kabul etmediler, red gördün, hüsn-i kabul görmedin… Onlara kızmayacaksın. Kendine kız; evine gel, guslet, iki rekât namaz kıl; tevbe et, de ki:
Allah’ ım! İslâm kabul edilmeyecek, inanılmayacak dava değil. Fakat benim günahlarım mani oluyor… Ya Rabbi, günahlarımı affet, sözüme tesir ver, hâlime İslâm’ ın cazibesini ihsan eyle ki, sadece kâlimle değil hâlimle de beni bilsin ve tanısınlar…”
Kaynak: Üstad Ali Ulvi Kurucu, Hatıralar – 3, M. Ertuğrul Düzdağ, 3. Baskı, Sayfa: 205 ve 214
Jul 27, 02:22 AM
Sezai Karakoç’ un “fizikötesi açısından ufuklar ve daha ötesi” adlı kitabında geçen şu cümleye hatırlattı bana:
“İnsanlık, dizginlerinden boşanmış at gibi alıp başını giderken, gök bağışı sistem, kenarda kalan bir koşum takımı gibi yokluğu kucaklıyor.”
mücahit karatekin 2009-07-27 02:29